مسئول تحقیقات و برنامه ریزی خانه آمریکای لاتین با بیان اینکه مسأله فلسطین امروز مخاطب خاص ندارد،تاکید کرد:قطعا مخاطب،وجدان نوع بشر است و در این میان ملتهای مسلمان به علت پیوندهای مذهبی مسئولیت بیشتری دارند.از این منظر که نگاه کنیم، عملکرد ما مردم ایران،جای نقد دارد که این علیرغم حمایتهای جمهوری اسلامی از فلسطین است.
حمید شهرابی مسئول تحقیقات و برنامه ریزی خانه آمریکای لاتین در مصاحبه با سایت شباب پرس درخصوص پیام اسماعیل هنیه رئیس دفتر سياسي حماس گفت:در واقع درخواست اسماعیل هنیه از رهبران سیاسی و مذهبی کشورهای اسلامی برای انجام اقدامات مؤثر و فوری به منظور توقف نسلکشی مردم فلسطین و نجات غزه در شرایطی صورت میگیرد که بدون هیچ اغراق، بزرگترین فاجعه جامعه بشری هماکنون جلوی چشمان ما دارد صورت میگیرد.
مسئول تحقیقات و برنامه ریزی خانه آمریکای لاتین،در ادامه تاکید کرد:هر روز و هر ساعت دهها و صدها بچه معصوم و زن و مرد بیپناه یا در اثر بمباران و یا به علت گرسنگی و بیماری جان میدهند و ما اگر فرصت کنیم و زندگی روزمرهمان اجازه دهد،آمار به روز شده کشتهشدگان را به خاطر میسپاریم.این بدین معنی است که رژیم صهیونیستی تا حدودی موفق شده که جنایات خود را نزد افکار عمومی به امری عادی تبدیل کند! البته،این عادی سازی شامل آنهایی نمیشود که زندگی خود را وقف همبستگی با مردم مظلوم فلسطین کردهاند و هم چون مردم شجاع یمن با تمامی امکانات خود،پا در صحنه این نبرد تاریخی گذاشتهاند.
وی با بیان اینکه مسأله فلسطین امروز مخاطب خاص ندارد،اظهار داشت:قطعا مخاطب،وجدان نوع بشر است و در این میان ملتهای مسلمان به علت پیوندهای مذهبی مسئولیت بیشتری دارند. از این منظر که نگاه کنیم، عملکرد ما، مردم ایران، جای نقد دارد که علیرغم حمایتهای جمهوری اسلامی از فلسطین است.
شهرابی ضمن انتقاد از عملکرد دیپلماسی رسمی و عمومی درسازماندهی تظاهرات مردمی،افزود:بطورحتم کمک به فلسطین فقط ابعاد نظامی ندارد،که اگر به این حوزه محدود میشد،عملکرد ایران در بیش از چهار دهه انقلاب اسلامی،در مجموع قابل دفاع است.لکن،در حوزههای دیگر،به عنوان مثال درحوزه دیپلماسی رسمی و عمومی،هر دو،در سازماندهی تظاهرات مردمی و یا کمکرسانی مواد حیاتی چون غذا و دارو،ضعیف عمل کردهایم.
وی با بیان اینکه هر کس در هر جايگاهی باید در این حوزه وارد عمل شود،تاکید کرد:بی تردید روحانیون و علمای دینی در جایگاه خود، مسئولین نهادهای حکومتی در مقام خود،کارگران، کشاورزان،معلمان، دانشجویان،دانشآموزان،زنان،صنعتکاران و کسبه،هر یک در موقعیت خود باید به طور روزمره و نه فقط پس از نماز جمعه، اعتراض کنیم،تظاهرات بر پا کنیم،تحصن برگزار کنیم،فریاد بزنیم و تا وقتی که نسلکشی رژیم صهیونیستی ادامه دارد،لحظهای آرام نگیریم.
مسئول تحقیقات و برنامه ریزی خانه آمریکای لاتین ادامه داد:آیا نمیتوانیم هر یک از ما،حداقل یک روز از حقوق یا درآمد خودمان را برای یاری رساندن به مردم فلسطین اختصاص دهیم؟جای سوال اینجاست؛ برای این منظور،چرا دولتمردان و یا نمایندگان مجلس ما پیشقدم نمیشوند؟ استادان دانشگاه چطور؟ دیپلماتهای ما چطور؟چند مقاله توسط دیپلماتهای ما طی بیش از ۵ ماهی که از کشتار فلسطینیان میگذرد در مطبوعات خارجی منتشر شده است؟
وی در ادامه تصریح کرد:تجارما،آنان که روزانه هزاران هزار میلیارد تومان درآمد دارند،آیا نمیتوانند ذرهای از این ثروت بیکران را برای کمکرسانی به فلسطین اختصاص دهند؟آیا دولت و مجلس نمیتوانند ورود و مبادله کالاهای صهیونیستی را ممنوع کنند؟چه مانعی برای این کار وجود دارد؟
شهرابی با بیان اینکه ظرفیتهای یاریرسانی به فلسطین بیشمار است، یادآور شد:متاسفانه ما،سردادن شعار را به اقدامات عملی ترجیح میدهیم! یک نمونه که میتواند بسیار مؤثر باشد،حوزه دیپلماسی و روابط بینالمللی است.به طور مشخص،جمهوری اسلامی با دو کشور قدرتمند چین و روسیه روابط سیاسی و اقتصادی نسبتا نزدیک دارد.چرا نباید از این روابط به نفع ملت فلسطین استفاده کنیم و با صراحت و تأکید لازم از آنان بخواهیم که روابط گسترده اقتصادی خود را با رژیم فاشیستی و آپارتاید صهیونیستی قطع کنند؟چنین رویدادی میتواند دولت صهیونیستی را فلج و در نهایت ساقط کند.
مسئول تحقیقات و برنامه ریزی خانه آمریکای لاتین یادآور شد:در همین راستا ابتکار عملهای دیگری هم میتواند صورت گیرد.به عنوان مثال، روابط سیاسی ایران با کشورهای جبهه مقاومت در آمریکای لاتین خوب است،چرا با کشورهایی مثل کوبا، ونزوئلا، نیکاراگوآ، برزیل و کلمبیا اقدامات مشترک در همبستگی با فلسطین انجام نمیدهیم؟ آیا نمیشود به اتفاق این کشورها در این زمینه اجلاسهای بینالمللی برگزار کنیم و یا اینکه دعاوی مشترک حقوقی در مراجع ذیصلاح جهانی مطرح کنیم؟ این لختی، خمودگی و بیعملی در دستگاه دیپلماسی ایران را چگونه میشود توجیه کرد؟
وی در ادامه افزود:شما ببینید،در شرایطی که مردم غزه برای فرار از مرگ ناشی از گرسنگی یونجه میخورند،دغدغه برخی از کشورهای مسلمان همچون ترکیه و آذربایجان سوخترسانی و ارسال مواد خوراکی به رژیم صهیونیستی است! آیا نباید این خائنین را نزد افکار عمومی جهان رسوا کرد؟اینها که عرض میکنم، فقط چند نمونه از اقدامات قابل انجام است و ابتکارعملهای فراوان دیگری در خصوص یاری رساندن به مردم فلسطین میتواند صورت گیرد.
شهرابی در پایان ضمن انتقاد از کوتاهی های صورت گرفته در قبال مردم فلسطین خاطرنشان کرد:آری،برای نجات مردم فلسطین ما آنگونه که باید عمل نکردهایم و در این زمینه در پیشگاه تاریخ مقصریم.
