عبدالرحیم انصاری، فعال رسانه در کانال تلگرام خود نوشت:
روزهای اول که امیرعبداللهیان مرتبا تکرار میکرد اگر کودک کشی متوقف نشود جنگ گسترش می یابد، بعضی از همین خودی ها میگفتند آقای وزیر فقط بلوف میزند و هیچ کاری نمیکند. کم کم حزب الله حملات را بیشتر کرد، عراقی ها فعالتر شدند و یمن گلوی صهیونیستها را گرفت، اما دیگر کسی نیامد بگوید امیرعبداللهیان تو درست میگفتی!
همین اتفاق زمان رجزخوانی های الهام علی اف هم افتاد. باز عده ای ناله میکردند که ای وای اسرائیل در حال تهدید ایران است و علی اف قرار است در معیت صهيونيستها چنین کند و چنان.
وزارت خارجه آن روزها هرچه باکو میگفت را از این گوش میشنید و از آن گوش خارج میکرد. اصلا محلی از اِعراب نداشتند خاندان اُف! گاهی در سطح سخنگو به رئیس جمهورشان اشاره کوچکی میشد، گویی که باکو اصلا در معادلات جمهوری اسلامی نمیگنجد. همینطور هم بود. ایران همان زمان هم عامل اصلی را رژیم صهیونیستی میدانست و امروز نفسش را بریده است!
وقتی طالبان قدرت را در افغانستان به دست گرفت، یا حاشیههایی که بعدا سر حقابه هیرمند ایجاد شد؛ آن حواشی که با امارات وجود داشت، یا آن زمانی که عربستان منم منم میکرد، و حتی آنگاه که رژیم صهیونیستی سخن از مرگ با هزاران چاقو سخن به میان آورده بود، همیشه عدهاي بودند که سیاستهای اصولی نظام را زیر سوال ببرند؛ بعضیها از دلسوزی، و بعضیها مغرضانه.
اما هر بار، گذشتِ زمان ثابت کرد ناخدای باخدایی که سکان کشتی انقلاب را به دست دارد، خوب میداند آن را چگونه از خطرات دریاهای پرتلاطم عبور دهد. بله شهید دادهایم، اما حوزههای نظامی و امنیتی همواره نقاط قوت ایران بوده و هستند.
جمهوری اسلامی ترامپ را هم بکشد، نه جبران خون حاج قاسم میشود و نه هیچ شهید عزیز دیگری! پس زیاد دنبال دلخوشکنکهایی چون زدن چهار سرباز و ژنرال آمریکایی و صهیونیست نباشید. بگذار راحتت کنم! ایران دو هدف عمده دارد و تا آن دو محقق نشوند هیچ چیز دیگری انتقام خون شهدای ما نمیشود.
اولی اخراج آمریکا از منطقه است و دومی سپردن سرنوشت فلسطین به دست فلسطینیها و آزادی قدس شریف. فرماندهان ایرانی هدف های بزرگتری از زدن چند سرباز اسرائیلی در سر میپرورانند، و برای رسیدن به آن اهداف بزرگ خود را چندان معطل خواستهای کوچک نمیکنند.
حالا شما هی بگویید ایران چرا انتقام نمیگیرد! انتقام اگر آنگونه است که شما فکر میکنید، روزی چندین فرمانده اسرائیلی در غزه کشته میشوند، و چندین نفر آمریکایی هم در عراق و سوریه و اوکراین! جمهوری اسلامی پشت مرزهای فلسطین اشغالی است، از چند جهت صهیونیستها را محاصره کرده، از آن سو خود را به مدیترانه رسانده، از این سو بابالمندب و دریای سرخ را در تسلط خود دارد، باز هم میگویند چرا انتقام نمیگیرد! اصلا هم فکر نمیکنند ایران تنها کشوری است که روزانه بر سر آمریکا و رژیم صهیونیستی میکوبد و آنها هیچ کاری نمیتوانند بکنند!
بلایی که ایران بر سر آمریکا آورده را روسیه و چین حتی جرئت فکر کردن به آن هم ندارند. اما باز میگویند ایران چرا کاری نمیکند. عزیز من! امروز دیگر در جهان حرفی از آلمان و فرانسه و انگلیس در حوزههای نظامی و استراتژیک نیست، اما همه جا از ایران حرف میزنند. امروز وقتی حرف از نظم نوین جهانی میشود تمام تحلیلگران عالم چهار کشور را نام میبرند و خوشتان بیاید یا نیاید از مهمترین و تاثیرگذارترینشان ایران است.
ایران است که سر آزادراه انرژی دنیا عوارضی زده؛ ایران است که حتی روسیه و چین و آمریکا بدون در نظر گرفتن خواسته اش به موفقیتی در غرب آسیا نخواهند رسید؛ ایران است که دیگر هیچ پروژه ای بدون رضایتش در خاورمیانه به سرانجام نمیرسد. هرچه را نخواهد نمیشود، تمام!
کریدور هند، اعراب، اسرائیل، مدیترانه کو؟ پیمان ابراهیم کو؟ خاورمیانه جدید کو؟ در عوض اما یمن قوی روی کار آمد، غزه استوار خودنمایی کرد، اسد همچنان ایستاده، حزب الله میدرخشد، و هرآنچه ایران خواست شد! ایران نمیتواند؟!
*بازنشر مطالب شبکههای اجتماعی به منزله تأیید محتوای آن نیست و صرفا جهت آگاهی مخاطبان از فضای این شبکهها منتشر میشود.