یک کارشناس مسائل فلسطین با بیان اینکه روز نَکبت به عنوان هویت زدایی از مردم فلسطین است،تاکید کرد: روز نَکبت سرآغاز هویت زدایی، سرزمین زدایی و ملت زدایی از مردم فلسطین است و به عنوان یک کابوس در خاطره آنان ضبط شده است به این مفهوم که پروژه استعمارگرایی رژیم صهیونیستی بر مردم فلسطین فقط معطوف به آوارگی و راندن آنها از سرزمینشان نبوده است.
دکتر علی عبدی کارشناس مسائل فلسطین اِشغالی در گفت وگو با سایت شباب پرس پیرامون روز نَکبت و رانده شدن مردم فلسطین از سرزمینهای خود،گفت:در واقع یوم النکبه در فلسطین روزی است که تمام مشکلات و بدبختیهای مردم فلسطین در غرب آسیا به این روز برمیگردد و جنایات بزرگی در حق ملت مظلوم فلسطین صورت گرفت.
این کارشناس مسائل فلسطین اِشغالی در ادامه تاکید کرد : در واقع نوع مواجهه با این جنایت و تمرکز بر تعداد آوارگان به تبع اینکه منطقه ما طی دوران پس از جنگ جهانی اول و دوم جنگها و نابسامانیهای بسیاری را به خود دیده است و در این جنگها تعداد قابل توجهی از مردم کشته مجروح و یا آواره شدند، این اعداد و ارقام در ذهن مخاطب تصور ایجاد میکند که شاید عدد و رقم قابل توجهی نباشد، در صورتی که اگر به شکل واقع گرایانه و درصد جمعیت به آن نگاه کنیم،تقریبا بیش از نیمی از جمعیت آن روز مردم فلسطین آواره شدند .
وی در ادامه با بیان اینکه روز نَکبت و آوارگی مردم فلسطین تاثیر ویرانگری در تاریخ فلسطین دارد، افزود: بخش اندکی از مردم فلسطین در نواحی غزه و بخش دیگر به سوریه، اردن و لبنان کوچ میکنند و تاکنون موفق به بازگشت به سرزمین مادری خود نشدند، بی تردید روز نَکبت تاثیر بسزایی در تاریخ فلسطین دارد از این جهت که منجر به شکلگیری بزرگترین استعمار شهرک نشینانه و استعمار استیطانی شده است.
این کارشناس مسائل فلسطین اِشغالی یادآور شد: استعماری که استعمارگر خود در همان سرزمین مقیم باشد و خاک مستعمره را اشغال کرده و اقدام به آوارگی مردم فلسطین میکند تا بتواند یک موجودیت جدید از دل این استعمار متولد کند،در واقع استعمار استیطانی است. به عنوان مثال مهاجرین اروپا نیز همین اقدام را با مردم اصلی آمریکا داشتند یا در استرالیا،نیوزیلند ، تاسمانی و سایر کشورهای دیگر که این نوع از استعمار را تجربه کردند و سپس استعمارگران با اسکان مردم غیر بومی در سرزمین های اشغال شده یک مستعمره استیطانی را تشکیل دادند.
وی در ادامه ضمن اشاره به تفاوت عمده مستعمره استیطانی فلسطین با آمریکا،اظهار داشت: تفاوت عمده مستعمره استیطانی در فلسطین با آمریکا و سایر سرزمینهای دیگر در این است که هنوز رژیم صهیونیستی به کشتار و آوارگی مردم فلسطین ادامه میدهد و نمونه بارز آن جنایات رژیم صهیونیستی در غزه است، مسئله دردآور دیگر اینکه طی ۷۶ سال گذشته پروژه یوم النَکبه شروع شد اما هنوز این روند به صورت مستمر ادامه داشته است، با توجه به جنایات صورت گرفته در حق مردم کرانه باختری که سرتاسر آن پر از شهرکهای صهیونیست نشین است و این ظلم مضاعفی بوده که بر مردم مظلوم فلسطین وارد شده است.
این کارشناس مسائل فلسطین اِشغالی با بیان اینکه ۷۰۰ هزار نفر از مردم فلسطین در مقیاس با جمعیت کشورهای منطقه بسیار زیاد است،گفت: در آن روز که این تعداد از مردم فلسطین آواره شدند جمعیت ایران چیزی در حدود ۲۰ میلیون نفر بود که ۷۰۰ هزار نفر حتی برای آن روز ایران جمعیت قابل توجهی است،یا اگر در مقیاس کشورهای دیگر از جمله سوریه با ۴ الی ۵ میلیون جمعیت در نظر بگیریم باز هم ۷۰۰ هزار نفر در این چنین مقیاسی بسیار حائز اهمیت است،بنابراین بیش از نیمی از مردم این سرزمین آواره شدند و تاکنون اجازه بازگشت به سرزمینهای خود داده نشده است.
وی با بیان اینکه روز نَکبت به عنوان هویت زدایی از مردم فلسطین است،یادآور شد: روز نَکبت سرآغاز هویت زدایی، سرزمین زدایی و ملت زدایی از مردم فلسطین است و به عنوان یک کابوس در خاطره آنان ضبط شده است به این مفهوم که پروژه استعمارگرایی رژیم صهیونیستی بر مردم فلسطین فقط معطوف به آوارگی و راندن آنها از سرزمینشان نبوده است، عملاً یوم النکبه سرآغاز یک خاطره زدایی از آنان نیز هست، در واقع پاکسازی خاطرات قومی مشترک، هویت مشترک و سرزمین مشترک آنان نیز باید تلقی کرد.
این کارشناس مسائل فلسطین اِشغالی در ادامه تصریح کرد:نسل کهنسال فلسطینی روز نَکبت را درک کردند و آواره شدند،اما نسل آوارههای بعد از یوم النَکبه که در لبنان، سوریه و اردن ساکن هستند نه تنها هیچگونه درک، دریافت و تصویر روشنی از سرزمین آبا و اجدادی خود ندارند، بلکه تجربه زیستن در سرزمینهای فلسطین را نیز نداشته اند و دریافت آنان از فلسطین عمدتاً خاطراتپدران و نیاکان خود و همچنین تصاویری است که از سرزمین فلسطین مشاهده میکنند.
وی در ادامه عنوان کرد: بدیهی است که صهیونیستها قصد داشتند با استعمار استیطانی خود به نوعی خاطره زدایی، هویت زدایی و مردم زدایی در فلسطین انجام دهند و در واقع با این گزاره فلسطین را اشغال کردند که سرزمین بدون مردم ،برای مردم بدون سرزمین است که با بزرگترین دروغ و جعل تاریخی صورت گرفت.
دکتر عبدی در پایان خاطرنشان کرد:در واقع یهودیانی که به تشویق سران صهیونیست از اروپای شرقی و آمریکا در قرن بیستم وارد اولین شهرکهای صهیونیستی در فلسطین ساکن شدند پس از مواجهه با مردم بومی فلسطینی به خصوص کشاورزانی که بر سر زمینهای خود کار میکردند، به شدت حیرت کردند چرا که به آنان گفته شده بود ما قرار است به سرزمینی بدون ملت وارد شویم و در باور آنان سرزمینی بدون مردم بود، اما متوجه شدند که این سرزمینها خالی از سکنه نیست و مردم فلسطین در آن زندگی میکنند.